Dit weekend waren ook de eerste ondelinge wedstrijden van de Blesruiters, waar Claire al jaren lesgeeft aan verschillende niveaus. Bijna al haar leerlingen deden mee, van Bixie proefjes tot Federatie paarden dus er was veel te begeleiden. Amber>, werd mooi 2e in een sterk deelnemersveld
 <Chantal Brusee heeft een paar keer een nare landing van haar paard gemaakt en startte daarom met begeleiding in de Bixie. Gelukkig gedroeg Camee zich voorbeeldig in de proef en dat geeft haar zelfvertrouwen. Omdat ze eerst helemaal niet wilde starten had haar moeder haar voorgehouden dat als Chantal zou starten, zij zich ook zou opgeven. Dat was het zetje dat Chantal nodig had, maar dat betekende ook dat  Sonja  in pak op de wedstrijd moest verschijnen. Ze bleek het nog niet verleerd en heeft genoten.
Alle andere Bixie kinderen van verleden jaar kunnen allemaal al goed galopperen dus startten zij in de B. Dat is een hele grote stap vooruit dus Claire was erg trots dat iedereen deze stap durfde te maken. Iedereen wist wat ie moest doen, er kan nog getraind worden op  figuren maar niemand heeft een fout in de proef gereden dus dat vinden wij heel knap. Dat je heel moe wordt van wedstrijden rijden liet Max zien met Miranda. Ze was 1,5 uur te vroeg, het programma liep een half uur uit dus wat doe je dan?? Even een hazeslaapje moet Max  gedacht hebben!

Het bixie springen was ook weer leerzaam. Alle officiële regels van een springwedstrijd gelden tijdens dit parcours dus zo leren de kinderen spelenderwijs wat parcourslopen betekent, de bel, het groeten en het rijden van bijvoorbeeld een verplichte doorgang. Ook hier lieten de kinderen zien goed te luisteren en graag te willen leren.

Er was nog een leuke moeder-dochter combinatie. Anouschka van Velsen  rijdt sinds 1,5 maand op het verzorgpaard van haar moeder ^. Lucky is al op leeftijd en een ervaren leermeester. Hij is wel groot maar superbetrouwbaar en liet dit ook in de wedstrijd zien. Hij deed wat er gedaan moest worden en luisterde zowel naar moeder als dochter. Met je 12e jaar tussen de paarden rijden is wel even anders dan tussen de shetlanders waar ze verleden jaar nog startte.  

 
Een andere amazone die net zo klein begonnen is op het paard van haar moeder is <Naomi de Groot. Zij stapte van clubpony Goldy over naar Kazio en heeft  inmiddels haar lengte aangepast aan het paard. Dat leeftijd er niet toe doet bleek maar weer, zij werd verdiend 1e in een deelnemersveld van 11 dus een knappe prestatie. Gefeliciteerd Naomi.

Tenslotte waren wij heel trots op onze Man o’War ^. Hij beleefde zijn wedstrijddebuut dit weekend en reed een B proefje. Hij was onder de indruk van alle paarden om zich heen, de hindernissen naast de bak, de menners in de verte. Helemaal spannend vond hij het toen hij alleen de ring in moest, hij hinnikte veel maar bleef ondanks alles goed naar zijn amazone Marcia ^ luisteren. Hij beschikt over een supermentaliteit,dat bleek maar weer! Uiteindelijk was zijn proef winstpuntwaardig en kreeg hij ook nog een blauwe rozet voor de 4e plaats. Een prima ervaring dus.  We kunnen terugkijken op een geslaagde dag.

Het was weer een druk weekend;
Nadat Pado Vano een tijdje uit de running is geweest door een vervelende blessure, startte Britt dit weekend weer voor het eerst. Ze ging met haar moeder en zus naar Ermelo om de Subli Cup te verrijden. Dit is een wedstrijd voor NRPS ponys en paarden in alle dressuurklassen.
 Britt reed in de M2 en werd 1e en 2e. Hiermee haalde ze 3 plaatsingspunten waardoor ze winnaar werd.

Ze werd flink in het zonnetje gezet en verdiende een mooie beker, een deken, prijzengeld en ook een clinic van Diederik van Silfhout. Kortom een prachtig prijzen pakket!!
Gefeliciteerd Britt

Voor de eerste keer organiseerde de KNHS  op het federatiecentrum een bijscholing voor hoger kader instructeurs waar de aanwezigheid geregistreerd werd voor punten voor de geldigheid van de licentie.

Het is een eis van de NOC/ NSF  om via de licentie te zien welke instructeurs hun kennis up to date houden. Er werd een spring- en dressuur les gegeven en de belangstelling was groot.
Er waren 400 mensen op af gekomen.

De springles werd gegeven door Luuk Steegs, aangesloten bij Deurne waar hij de masterclass verzorgt en lid van het trainersplatform. Er kwamen 3 combinaties in de baan; een nog onervaren 5 jarige en twee 7 jarigen die M en Z springen waren.
Er werd gewoon begonnen met over 2 balkjes op de grond rijden, op 21m dus 5 galopsprongen. Het commentaar van Luuk was dat men veel te terughoudend los rijdt, meer voorwaarts dus zodat er meer spiermassa gekweekt zou worden. Als men dit vanaf het begin af aan doet krijgt men reserve waar men in de hogere klasse baat bij heeft.
Het grondtempo werd belicht; overal dezelfde galopsprong zowel voor, over als na de sprong. En tenslotte hoe met onwilligheid of onervarenheid om te gaan. Er waren maar 3 manieren volgens Luuk als je naar een hindernis reed; Eronderdoor, er dwars door heen of er over heen. Erlangs was geen optie! En als een paard niet wil moet je zo laag bouwen dat je er uit stilstand overheen kan. Rechtdoor is de enige route! 
Duidelijke taal dus en de combinaties kregen ook aanwijzingen waar je meteen van zag dat het te verbeteren was. De problemen die de paarden over de 2 grondbalkjes toonden, zag je later terug in het springen. Een duidelijk verhaal.
Aansluitend nam Johan Hamminga het dressuurgedeelte voor zijn rekening. Ook hij liet 3 combinaties zien waarvan er 2 Trakehnerbloed hadden via hun moeder; het waren dochters van Gribaldi. Heel verschillende paarden, een 5 jarige die heel veel beweginspotentieel had maar nog moeite had met een stille aanleuning, een doorgereden paard dat al het gevraagde met gemak uitvoerde en een 9 jarige die als probleem ook de aanleuning had maar wel heel veel kwaliteit liet zien in het sluiten en ondertreden van de achterhand.
Ook nu kwam het neer op de basis; alles is terug te leiden op het evenwicht, het aan 2 teugels krijgen en de reacties aan het been. Ook de dressuur paarden kregen een aantal grondbalkjes op drafafstand voorgeschoteld, waarbij duidelijk werd dat sommige doorgetrainde paarden dit nog nooit van hun leven gezien hadden. Uiteindelijk werden ze er beter van, de een sloot mooier, de ander had zijn concentratie beter bij zijn werk of er kwam meer uitdrukking in de beweging.

Het was weer leuk en inspirerend en Claire zal de opgedane kennis weer integreren in haar lessen

 Monica werd afgelopen zondag blij verrast met een wel heel origineel cadeau. Voor Moederdag kreeg ze een zelfgeschreven waardebon waarin natuurlijk stond dat ze de liefste was , maar ook een les van Claire!!

Wat de familie Hijdra niet wist waarschijnlijk is dat we ook “echte “ waardebonnen hebben die een leuk en origineel cadeau zijn bij allehande gelegenheden.
Maar een handgeschreven versie blijft natuurlijk uniek

Ons veulen Flying Colours, oftewel Flo, is inmiddels een hele dame en staat sinds deze week met een groep jaarling merries in Groningen op een groot terrein. Hier kan ze gedurende de zomer groeien, eten en de sociale omgangsregels leren die zo belangrijk zijn. Dit zal de basis gaan vormen voor een sociaal en stabiel rijpaard. Maar eerst hoeft ze alleen nog maar te eten, te spelen en te rusten. Haar leven is nog heerlijk simpel.

 Claire geeft aan uiteenlopende paarden les. Uiteraard heeft ze veel klanten met paarden en ponys die gewoon dresuur rijden, af en toe een sprongetje wagen en genieten van buitenritten. Velen starten met plezier wedstrijden, zover niets bijzonders.
Maar inmiddels heeft ze ook een heel klantenbestand met Friezen, haflingers , fjorden, shetlanders en IJslanders die vaak een andere aanpak vragen dan de doorsnee combinatie. Ondanks dat het soms hoofdbrekers kost is het dan extra leuk deze combinaties fijn aan het lopen te krijgen en vooral de wil om te werken om te buigen in enthousiasme bij zowel ruiter als paard.
 Ravel van Sanne is zo’n fjordenpaard met een geschiedenis. Na 4 jaar manege werk viel Sanne als een blok voor deze hele slimme meneer en toen de manege ging sluiten mocht ze zich eigenaar noemen samen met haar vriend Patrick. Hij kende alle manege truukjes door en door en wist heel goed hoe sterk hij was!

De kwaliteit van een manegepony is juist het niet reageren op al die signalen vanaf je rug en als je dan de middellijn opreed wilde hij best met een noodgang naar de hoefslag rennen om te “wijken”voor het been.
We kunnen inmiddels stellen dat we een heel eind zijn en de manege truken zijn er inmiddels bijna uit. Toch was het nog lastig om hem net dat laatste beetje te laten nageven en werd hij makkelijk sterk op het bit.

 Een paar weken geleden beet Ravel een heel stuk van zijn eigen tong af door een stom ongeval. Hierdoor was het niet mogelijk te rijden met bit en dus gingen de lessen verder met Hackemore.
Ravel liep vanaf het eerste moment heerlijk ontspannen, zocht de hand op en gaf ook dat laatste beetje wat er nog aan onbrak. En nu de tong weer hersteld is loopt hij net zo fijn met een bit met tongvrijheid als met de hackemore. Zijn tong zat duidelijk in de weg en nu zal deze Fjord binnenkort een nieuwe carriere gaan starten in de wedstrijdsport. Paard en baas zijn er helemaal blij mee!

Vanuit het regiobestuur van de KNHS Zuid Holland is Claire verantwoordelijk voor Jeugd en Ponyzaken (JPZ) Al sinds december 2009 organiseren wij oefenparcoursen voor de jeugd tot en met 18 jaar zodat er gesprongen kan worden met begeleiding. Op deze manier kan de jeugd leren hoe een parcours het beste te springen. En met succes; alle oefenparcoursen zijn zeer goed bezocht en iedereen is erg enthousiast.

Dit weekend was er een JPZ oefenparcours in Hazerswoude-dorp bij stal Groene Woude. Het was prachtig weer en er werd  fanatiek gesprongen.

Van heel jong tot al 18 jaar, van heel klein tot paarden, van haflingers tot echte springers; iedereen deed mee.

Ben Schaap die onder andere de kaderleden Doron Kuipers en Glenn Knoester traint en begeleidt, was wederom bereid om de kinderen de juiste aanwijzingen te geven ter verbetering van het rijden. Sommigen moesten wat veranderen aan hun houding, anderen wat meer tempo tijdens het parcours, maar er werd ook gekeken naar hanarchement, techniek van de pony en de lijnen en afstanden tussen de hindernissen.

Ieder kreeg na afloop een protocol van de 2 rondjes mee en een herinnering en bovendien waren er net als op een officiële wedstrijd prijzen voor de beste combinaties. Na een mooie middag in de zon kunnen we zeggen dat ook dit oefenparcours een groot succes was.

Al eerder kwamen wij met het nieuws over de veiligheidseisen op dressuur wedstrijden. Nadat er eerst een verbod op het hoedje leek te komen tijdens indoor wedstrijden met een verplicht veiligheidscertificaat, is dat nu weer van de baan omdat de regelementen gewijzigd zijn die het veiligheidscertificaat met zich meebrengt.

Als men bevoegd is Z te starten vindt men nu dat men dan ook met een hoedje mag rijden. Uiteraard is een hoedje slechts voor de show, er is niks veiligs aan.

Een hoge hoedenmaker uit Uden speelde hierop in en bedacht een veiigheids hoedje. Het heeft aan de binnenzijde een valhelm en voldoet aan de veiligheids eisen. Een kinband zorgt voor een veilige bevestiging.

Het goedkoopste model kost ruim 1.500 euro, de prijzen lopen afhankelijk van de materialen op tot meer dan 4.000 euro. De eerste bestellingen zijn binnen en de eerste helmhoeden worden in juni geleverd

Sinds afgelopen maand is in de VS een veilig hoofddeksel verplicht tijdens alle nationale competities. Tijdens FEI-wedstrijden geldt dezelfde verplichting voor de jeugd. De FEI adviseert ook volwassen ten zeerste op FEI-wedstrijden een veiligheidscap te dragen. .

In 2008 kocht Claire een veulentje, haar eerste KAS uit een volbloed moeder. Ze had de hengst gezien en  mogen rijden en was zo onder de indruk van de kwaliteiten van Kasparow en zijn nakomelingen, dat ze op zoek ging naar een veulen van hem.

Tsjechow blonk meteen al uit in karakter als veulen en was bovendien gefokt met het oog op de samengestelde sport. Aangezien zowel Marcia als Livia helemaal gegrepen zijn door deze sport, zochten we een paard waar we met zijn drieen van konden gaan genieten.

De tijd vliegt, want inmiddels is deze jongeman van 3 jaar net gecastreerd. Na 8 dagen boxrust na de operatie mocht hij voor het eerst naar buiten. Een halfbroer van hem, de Trakehner Ex die een totaal ander gefokte moeder heeft, is ook 3 en gelijktijdig gecastreerd.

Samen mochten ze genieten van de vrijheid buiten de box. Ze hadden naast elkaar op stal gestaan, maar moesten natuurlijk wel officieel kennismaken.
 

Het ging er rustig aan toe, nadat ze even indruk op elkaar hadden gemaakt, gingen ze als vrienden verder. Veel verschillen te zien, maar ook heel veel overeenkomsten! Duidelijk familie, oordeel zelf.

Babet Söhne reed in het verleden fanatiek wedstrijden op haar arabier. Door omstandigheden kwam hier een einde aan en sinds 2 jaar rijdt ze het paard M-Date van Els Abelsma. Deze merrie heeft ons de nodige hoofdbrekers gekost om in het gareel te krijgen. In het begin was de naam “kruidje-roer-me-niet”  heel toepasselijk geweest. Ondanks dat ze zich niet altijd van haar beste kant liet zien, bleef ze vooruit gaan en bleek ze steeds beter bewerkbaar. De combinatie van amazones, waarbij Babet wat meer vroeg dan Els bleek een goede en langzaam groeide dit drietal naar elkaar toe en vulde elkaar aan. Nu de merrie goed in het werk begint te groeien, komen haar kwaliteiten tot zijn recht.  Hierdoor ging het toch weer kriebelen bij Babet en onlangs beleefde ze haar wedstrijddebuut in de M1.
De merrie gedroeg zich prima op het vreemde terrein, liet zich heel fijn losrijden en bleef geconcentreerd met haar werk bezig in de proef. Een kip in de baan gaf even spanning, maar dit was goed op te lossen en meteen pakte M-date de draad weer op en maakte haar proef mooi af.

We hebben veel informatie gekregen over haar wedstrijdmentaliteit en haar inzet en ondanks dat er net geen winstpuntje werd gehaald, smaakt dit zeker naar meer. Er zullen nog vele wedstrijden volgen waar amazone, eigenaresse en paard met veel plezier naar uitkijken.

Man o’War, oftewel Mannetje wordt steeds beter in zijn werk. Hij krijgt meer bespiering, groeit hard en meet al 1.70m! Hij is inmiddels bijna 4 jaar oud en gedraagt zich zelfbewust en vrolijk. Hij begrijpt wat er van hem verwacht wordt, geniet van de ritjes buiten en krijgt steeds meer concentratie in het werk in de rijbaan. Deze zomer zal hij uitgebracht gaan worden in een jonge paardenproef van het Trakehnerstamboek en verder moet hij veel zien, buitenritjes maken en veel indrukken op doen. Dit zal zorgen voor een stabiel rijpaard met heerlijke gangen, want zijn bijnaam de Rolls Royce blijft van kracht!

Nadine Paardenkoper heeft jaren met Rocky plezier gehad. Ze kocht hem toen ze nog heel onzeker was op de ponyrug en hij heeft haar geleerd hoe leuk paardrijden is. Met hem heeft ze gesprongen, gecrossed en dressuur gereden. Menig lint werd mee naar huis genomen en in 2010 werd ze nog Regiokampioen in de L2 categorie C. Maar ze werd niet alleen ouder, helaas groeide haar benen net zo hard en werd ze toch echt te groot  voor Rocky. Dus voor hem werd in Belgie een fijne baas gevonden die weer net zo veel van hem kan leren als zij deed.
Op zoek dus naar een nieuwe pony en die werd gevonden. Sterre is een grote E pony van 7 jaar. Deze ervaren pony is goed geschoold,  erg braaf en vindt werken leuk. Zo kan Nadine weer veel leren.
Hun eerste wedstrijd werd een succes. Ze was erg braaf op onbekend terrein en deed haar best. Dit resulteerde in 2 winstpunten in de L1. Een goed begin is het halve werk. We wensen Nadine dan ook alle geluk met haar aanwinst.

De KNHS heeft Claire een toekenning gegeven van een Licentie Hippische Instructie voor 2 jaar. Op basis van haar diploma`s en  de punten die ze  gehaald heeft door het volgen van nascholing voldoet ze aan de eisen die gelden voor HI-4 Instructeur Dressuur.

Vanaf 1 april wordt een lijst van instructeurs met een licentie op de website van de KNHS  geplaatst onder Opleidingen > Licentiestructuur. De licentie is geldig tot en met 31 december 2012 en kan alleen verlengd worden door licentiepunten te behalen middels het volgen van nascholing. Zo blijft  niveau gegarandeerd en blijft ze zich ontwikkelen naar de nieuwste inzichten.

Afgelopen weekend was het voor het eerst sinds lange tijd dat Ellen Martens gestart heeft. Het was in meerdere opzichte bijzonder. Reed zij in het verleden een Fries, nu rijdt ze op het paard dat voorheen door haar dochter gereden werd. Voor het eerst op wedstrijd in de L1 met Samoro die een stuk gevoeliger is en totaal anders reageert dan haar Fries Lieke.

Dochter Chantal kocht verleden jaar de jonge Belle (dit jaar wordt ze 5 jaar oud) en zij was voor het eerst op wedstrijd op vreemd terrein en samen met Samoro in de trailer. Eerst moest Ellen starten dus Sam ging uit de trailer en Belle bleef achter. Sam reed 2 fijne proeven, stond aan de hulpen en deed zijn best. Het voelde als 2 gelijkwaardige proeven maar de jury waardeerde ze verschillend. De eerste proef werd beloond met 187 punten, een goed verdiende winstpunt dus. De tweede zat er tegen aan maar 176 punten is net te weinig voor een punt. Ellen was dik tevreden over de prestaties van haar paard en weet dat ze op de goede weg is met de training.
Belle van Chantal had wat meer last van alle nieuwe indrukken. Toch wat gespannen door het gescheiden worden van Sam was ze eerst niet helemaal bij de les. Dit herstelde gelukkig tijdens het rijden. Zij werd beloond met 181 en 167 punten door de jury. Toch net een puntje kunnen bijschrijven in de L2 maar vooral veel geleerd dit weekend!
Zowel moeder als dochter vonden het een succes samen te starten en kijken uit naar de volgende gezamelijke wedstrijd.

Ieder jaar organiseert het Trakehner Contact Nederland een leuk bezoek voorafgaand aan de jaarlijkse ledenvergadering. Dit jaar bestond dit uit een bezoek aan de faculteit in Utrecht voor diergeneeskunde. We kregen een rondleiding en 2 interessante lezingen over huidproblemen bij paarden en het West Nijl virus. De faculteit is inmiddels uitgegroeid tot een moderne paardenkliniek waar de specialisten  hun werk goed kunnen doen. Een ‘paardenziekenhuis’ dus.

 Aansluitend gezellig eten en vervolgens toch ook vergaderen. Volgend jaar bestaat het TCN 25 jaar en we gaan ons beraden op activiteiten om dit te vieren.