Lichtrijden minder belastend voor het paard dan doorzitten
Dat het zitten op een paard de beweging beïnvloedt lijkt logisch. Een voorbeeld hiervan is natuurlijk lichtrijden en doorzitten.
Lichtrijden wordt beschouwd als minder belastend voor het paard en wordt daarom vaak gebruikt in de opleiding van jonge paarden en in de warming-up en cooling down in de opleiding van meer ervaren paarden. Nu is er ook onderzoek naar gedaan.
Het doel van het onderzoek, uitgevoerd aan de Michigan State University, was om de invloed op de rug van het paard te kwantificeren door het meten van de bewegingen van het lichaam van de ruiter ten opzichte van het paard. In dit onderzoek hebben 13 ruiters en twee paarden deelgenomen. Zes ruiters reden het ene paard en de andere zeven reden het andere paard. De bewegingen werden gemeten met behulp van acht infraroodcamera’s in de manege. Infrarood licht reflecterende markers werden geplaatst op ruiters en paarden en de camera’s registreerden de bewegingen van deze markers. Op de ruiters werden de markeringen op de huid op de schouder, elleboog, pols, heup en knie, hoofd en rug bevestigd.
De resultaten toonden aan dat de gemiddelde verticale kracht vergelijkbaar was met het lichaamsgewicht van de ruiters en werd niet significant beïnvloed door een rijtechniek (doorzitten en lichtrijden). Echter, tijdens de draf werden twee pieken gezien tijdens één stap. Voor de eerste piek was de waarde (ruiter in het zadel) voor het lichtrijden lager dan die voor het doorzitten. De tweede piek (ruiter stond in de beugel) was ook lager bij het lichtrijden. Dus de gemiddelde verticale kracht was hetzelfde tijdens het lichtrijden en doorzitten, maar de piek krachten waren hoger tijdens het doorzitten. De piek waarden waren duidelijk beïnvloed door het paard: de toppen van het ene paard waren hoger in vergelijking met die van het andere paard. De voor-achterwaartse krachten waren ook lager tijdens het lichtrijden in vergelijking met doorzitten.
Het lijkt dus dat lichtrijden minder zwaar is voor het paard. Hiermee moet rekening worden gehouden in de opleiding van jonge paarden. Lichtrijden kan ook worden gebruikt in de opleiding van onervaren ruiters, omdat het waarschijnlijk is dat deze rijders zijn minder in balans zijn dan getrainde ruiters. Doorzitten moet dus geleerd worden. Dit geldt zowel voor ruiter als voor het paard dat het gewicht moet leren dragen.
Bron ; NHK
Reageren uitgeschakeld
Tijdens ditzelfde kampioenschap was ook Demi Olsthoorn tevreden. De pony van haar zusje wordt nu door haar uitgebracht omdat haar eigen Panieka al een tijdje uit de roulatie is. Black Jack kan het allemaal nogal spannend vinden maar deze keer bleef hij goed bij de les. Zij haalde 2 winstpunten in de B.
Bij het KNHS seminar werd dit jaar de nadruk gelegd op de cross. Eventing ruiter Tim Lips verzorgde deze avond samen met zijn vader, bondscoach Martin. Eerst kwamen de kader ponys in de baan, alledrie gereden door 13 jarige meisjes. Met losrijden lag de nadruk op het tempo; naar voren kunnen maar ook terug en met het losspringen vooral op het kleiner maken van de galop voor en tussen balkjes. Hiermee krijg je controle en vertrouwen waardoor je weer met been aan kunt vullen. Uiteindelijk lieten de ponys zien handig te zijn met de sprongen en ongeacht de lijnen of wendingen altijd naar de sprong te trekken en te springen.
De paarden kwamen toen; Elaine Pen en Sanne de Jong , beiden de top van de eventing ruiters in Nederland. De dressuurlessen die deze kaderamazones bij Anky volgen waren in het losrijden goed te zien. Heel veel controle, heel veel souplesse en gehoorzaamheid. Zij hadden dit stuk goed voor elkaar; de paarden konden alle afstanden makkelijk in een galopsprong meer of minder laten zien. De afstand kon op deze manier altijd passend gemaakt worden en ook toen het moeilijk werd bleef het er vanzelfsprekend en eenvoudig uitzien.
Zaterdag organiseerde de Prinsenhofruiters uit Hazerswoude een clinic van Albert Voorn. Er was veel belangstelling, zowel bij de deelnemers als bij het publiek. Albert vereenvoudigde het rijden naar een paar simpele zaken. Een paard mag lopen zoals hij zelf wil lopen; er wordt dus niet ingewerkt om een hoofd of hals naar beneden te rijden. Op spoor moet hij naar voren en op teugel terug. De ruiter moet stil zitten en niet te veel willen inwerken zodat het paard zich kan ontspannen. Sommige aanwijzingen waren echt totaal anders dan wat de meeste ruiters gewend zijn. Maar het resultaat was dat alle paarden ontspanden tijdens het werk en allemaal fijner gingen springen en beter gingen luisteren. 
Marcia reed voor deze gelegenheid Crossiecor van Cees de Jong en hij deed het erg goed. Gehoorzaam en geconcentreerd luisterde hij naar zijn amazone en sprong met veel gemak de hindernissen. Marcia mocht van Albert haar handen nog wat meer dragen en haar voeten nog iets meer uitdrukken tijdens het terugnemen maar verder was hij erg tevreden.
Wij berichten hier wel vaker over Britt Doelman met haar pony Padovano. Ze heeft al meerdere successen gehaald in de ponysport en beleven samen veel plezier aan wedstrijden. Maar Britt werd verleden jaar 18 en moest dus de overstap maken naar de paarden.
Na Isabelle Werth, die als topamazone het lef heeft om als eerste haar hoedje vaarwel te zeggen en te kiezen voor veiligheid in plaats van status, komt nu Canada met duidelijke regels.
“Ik ben erg trots dat ons dressuurcomité deze stap heeft genomen”,aldus voorzitter Michael Gallagher. “Ik geloof dat we de eerste nationale federatie ter wereld zijn die deze regel introduceert en ik kan garanderen dat we niet de laatste zullen zijn.”
